โรงเตี๊ยมชื่อ “โรงเตี๊ยมเที่ยงคืน” เปิดให้บริการในช่วงดึก ทำหน้าที่เป็นห้องเก็บศพและที่พักพิงสำหรับสิ่งมีชีวิต หลังจากปิดให้บริการไปเป็นเวลาสิบปี โรงเตี๊ยมได้เปิดทำการอีกครั้งและดึงดูดแขกที่ไม่ได้รับเชิญหลายคนเข้ามา ทำให้ทุกคนประหลาดใจที่แขกทุกคนมาด้วยจุดประสงค์เดียวกัน นั่นก็คือการไปรับศพที่ตายไปหลายปีแล้ว แขกแต่ละคนเล่าเรื่องราวของตัวเอง โดยอธิบายถึงความเชื่อมโยงแปลกประหลาดต่าง ๆ ที่พวกเขามีกับศพ
