ชาวทิเบตเรียกองค์ทะไลลามะว่า “กุนดุน” ซึ่งแปลว่า “การประทับอยู่” พระองค์ถูกบังคับให้หลบหนีออกจากทิเบตบ้านเกิดของตน เมื่อจีนคอมมิวนิสต์รุกรานและบังคับใช้ระบอบกดขี่ต่อประเทศที่สงบสุขแห่งนี้ องค์ทะไลลามะหลบหนีไปยังอินเดียในปี 2502 และใช้ชีวิตลี้ภัยในดารัมศาลาตั้งแต่นั้นเป็นต้นมา
